Home

PROGRAMMA 55^ EDIZIONE

Clicca sull'immagine sottostante per vedere il video

Categorie
- Eventi
- Volantini
- Video
- Foto
- Artisti
- Rassegna Stampa
- Il territorio
- San Crispino
- Google Maps
- Scrivici
POESIA DI PIERO NOVIELLI

dedicata al Cav. Giuseppe CIRIELLI
- U paradìse de gli acquavetàne
  
  Ce suènne me fascìbbe l’àlda nòtte
  Parève ca m’acchiève a schèrze a pàrte
  Non dìgghe ca me la fascìbbe sòtte
  Ma pìcche ‘nge manghì p’avè n’infàrte
  
  So suènne se chendève a tìmbe andìche
  Ca mèscechene nu sàcche de penzìre
  Se fàscene me dìsse po nu amìche
  Quànne ‘n guèrpe se spàrtene àcqua e mmìre
  
  M’acchìbbe sùle sùle all’imbrovvìse
  Attùrne a me parève nu desèrte
  Che ‘nguèdde biànghe e lònghe ‘na cammìse
  Inzòmme me sennìbbe ch’ère muèrte
  
  Mu capescìbbe sùbbete e se percè?
  Prevìbbe appène appène a camenè
  Pe vedè ce còse stève attùrne a mè
  Me n’avvertìbbe invèce de velè
  
  Madònne e còme è stète ch’è seccìsse?
  Penzève e ‘ndaratànde giè chiangève
  Se mòre ad’acchessì sènza precìsse?
  M’arreggettève almène ci u sapève
  
  Che gl’ìcchie giè arressète da lu chiànde
  Sendìbbe de chiamàmme da lendène
  Penzìbbe me ste chième quàlche sànde
  Ma n’òmbre s’avvecìne chiène chiène
  
  Me tremendève da la chèpe e pìte
  Me fèsce du tre ggìre attùrne attùrne
  Ji tremelève e jèdde scecàtte a rìte
  Ce jè me dìsse a me ca te ste ssùrme!?
  
  So la chesciènza to non avè paùre
  A gl’ìcchie tu me vìte biànghe oppùre gnòre?
  Grìgge descìbbe jì pe ste secùre
  Chèssa respòsta to te fèsce onòre
  
  Camìne dìsse po bèlle wuagnòne
  T’ègghia pèrte a nu pòste bèlle assè
  T’vèssa fe nu pìcche de ‘mbressiòne
  Ma so secùre che po t’àva piascè
  
  Dòppe menz’òra bbòne de camìne
  N’acchìmme pròprie ‘nnànze a nu pertòne
  Se jàpre chiène chiène nu trasìme
  E sèndeche ‘na bbànne ca ste sòne
  
  Non me jère angòre chière addò m’acchiève
  Ma u pòste u canescève pète pète
  Me sendève cchiù tranguìlle e camenève
  Còme ci ddè tenève stète arrète
  
  Trasùte ìnde a na nùvela celèste
  La bbànne la sendìbbe cchiù vecìne
  Sìme arrevète quèse o pòste nuèste
  Me dìsse la chesciènze fu camìne
  
  E camenànne ìnde a la nègghie àlla cechète
  M’acchemenzève dòlce dòlce a fe persuèse
  Ca pìcche me manghève a ste viète
  Percè m’acchemenzève a sènde a càese
  
  Sta còse me la stève angòre a dìsce
  Quànne gl’ìcchie me gli acch’bbe scecacchelète
  Cu còre ca giè s’ère puèste ‘mbrìsce
  E ‘nànze a me na lònga tavelète
  
  Chiène de bène de DDìe d’ògne manère
  Frùtte de mère salzìzze prevelòne
  Fernìdde a cacciè fùme a cemenère
  E non ve d’gghe po ce addòre de calzòne
  
  De cepòdda còtte e pùre crùde pe ‘nzalète
  Cecèrchie e cìcere gnùre a volondè
  Agnìlle o spìde oppùre fàtte a costète
  E u mmìre premetìve p’annaffiè
  
  Zembàvene e senàvene u bbannìste
  Nu sàcche de paisène attùrne a mè
  N’avèsse acchiète pùre iùne trìste
  Penzàvene a devèrtese e a mangè
  
  E tùtta chèssa fòdda devertùta
  Perciè ière arrèvete nu paisène
  Chendìnde a dàmme tùtte u benvenùte
  O paradìse de gli acquavetène
  
  E ci jiè ca vògga a’cchiè ‘mènze a ste ggènde
  Ca u canescìbbe sùbbete do stìle
  Che nu becchìre ‘mmène tùtte chendènde
  E gl’ìcchie azzùrre accòme azzùrre jè u cìle
  
  Peppìne Ciceròne u maresciàll
  Cha de sta fèste è stète u penzatòre
  U vògghe a’ssì da nànze a salutàlle
  E jìdde m’addemànne nu favòre
  
  Me dìsce acquànne te repìgghie da stu suènne
  E tìre luènghe luènghe nu sespìre
  Pìgghie do teratùre càrte e pènne
  Salùte prìme a tùtte li frastìre
  
  E soprattùtte po non t’ha scherdè
  Parlève e se tenève u còre ‘n mène
  De pertàtte do mùnne de la veretè
  Nu bècie grèsse grèsse pe tùtte gli acquavetène
- POESIA DI ACHILLE SIGNORILE
- La tèrza deméneche d’ottòbbre
  Se sénde attùrne adòre de cepòdde:
  mménz’a la chiàzze arrìve ‘na fòdde
  ca na ‘nse véte mànghe a la Madònne!
  Cce seccéte? Percé tànda frastiìre,
  tànda crestiàne a Jacquavìve vònne?
  Jé tùtta còlpe de Ciceròne,
  ‘u fìgghie de Peppìne ca la ‘nvendò!
  È fèsta grànne, la Sagre d’u calzòne
  Ca dùre tre ddì, percé tre ddì la penzò:
  sòp’a la cass’armòneche se sòne,
  se cànde, se fàscene i tiàtre…
  E chìdde dì na sté manghe nu làtre,
  cà stònne tùtte a festeggià ‘u calzòne!
  Descìme gràzzie, allòre, a Ciceròne
  Ca fàsce rennovà la tradezziòne
  Pàste, cepòdde e recòtte asckuànde
  E da ddò nesciùne se ne vé vacànde!